...Dust...

 

 

แม้จะเนิ่นนานเพียงไร

เขาก็ยังคงเฝ้ารอ...

 

 

ณ ที่แห่งนี้

เขาอาจเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็ก ๆ

ของก้อนดินที่แหลกสลาย

ไม่อาจมีใครมองเห็น

 

 

 

 

เขาจึงทำทุกทาง

เพื่อยืนยันถึงการมีอยู่

 

 

 

 

" มองเห็นไหม..."

 

 

 

"ฉันอยู่ที่นี่ "

 

 

 

 

" ดำรงอยู่ ณ ที่แห่งนี้ "

 

 

 

" มองเห็นไหม..."

 

 

 

 

" แม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็ก ๆ "

 

 

" แต่ก็คือฉัน "



 

" ที่เป็นและอยู่เสมอมา "

 

 

 

" เพื่อยืนยันถึงบางสิ่งที่มีอยู่จริง "

 

 

 

" มองเห็นไหม... "

 

 

 




เขาหวังเพียงสักเสี้ยวนาที

หากเธอหันมองลงมา

จะสังเกตเห็นเศษเสี้ยวเล็ก ๆ

ของก้อนดินที่แหลกสลาย

 

 

 

 

เศษเสี้ยวของก้อนดิน

ที่ไม่ยอมปลิดปลิวไปกับสายลม

 

เศษเสี้ยวของก้อนดิน

ที่ทำทุกทางเพื่อให้อยู่ในสายตาของเธอ

แม้เพียงเสี้ยวนาที

 



 

และหากเสี้ยวนาทีนั้นเกิดขึ้นจริง

นั่นก็เพียงพอแล้ว

 

 

กับตลอดกาลของการดำรงอยู่

ณ ที่แห่งนี้

 

 




พฤหัสบดี ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๒
สีน้ำบนกระดาษ ๓๐๐ แกรม
ขนาด ๒๘x๓๘ ซ.ม.

In everything © 2009 by Rongbomfun

โลก...ฝัน...ฉันและเธอ