" เธอจ๋า 'มี' ทำให้ความสุขของเธอหมดไปหรือ ""
นกเขนน้อยเอ่ยถาม
" หาก 'ไม่มี' เธออาจไม่ต้องรอคอย "
" เหมือนที่เธอมีฉัน
เราพบเจอและพูดคุย
นั่นคือ 'มี' "
" ทุกวันเธออาจรอคอยฉัน
แต่วันหนึ่งหากฉันจากไป"
" ไม่มีการพบเจอ ไม่มีการพูดคุย
และไม่มีการรอคอย "
" นั่นคือ
'ไม่มี' "
" เธอจะจากฉันไปหรือ
นกเขนน้อย "
ชายหนุ่มเอ่ยถามแววตาเศร้า
" นั่นไม่ใช่ประเด็น "
" เธอเคย 'มี'
หาก 'ไม่มี' เธอย่อมทุกข์ "
" เมื่อฉันจากไป วันนั้น...
ฉันขโมยเอาความสุขจากเธอไปด้วย "
" เธอจะจากฉันไปจริงๆหรือ
นกเขนน้อย "
เขาเอ่ยย้ำถ้อยคำเดิม
" ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
มันเป็นเพียงตัวอย่างเปรียบเทียบ
ฉันคิดว่าเธอน่าจะเข้าใจ"
นกเขนน้อยอธิบาย
" หากไม่มีมาตั้งแต่ต้น
ก็คงไม่มีใครเอาความสุขไปจากเธอได้ "
" เธอเคยมีทุกวันที่แสนเรียบง่าย "
" แต่กล่องจดหมายใต้ต้นหูกระจง
ทำให้เธอรอคอย "
" การรอคอย
ขโมยเอาวันเวลา
และ
ความสุขไปจากเธอ "
นกเขนน้อยร่ายยาว
" และเธอก็จะจากไป
พร้อมกับความสุขของฉัน "
น้ำเสียงเขายิ่งเศร้าสร้อย
" ฉันก็แค่เปรียบเทียบ "
นกเขนน้อยยืนยัน
" เธอจะจากไป... "
เขาหยุดพูด
และมองหน้านกเขนน้อย
" ทิ้งฉันไว้กับการรอคอยทุกวันเวลา "
เขาเอ่ยอย่างเลื่อนลอย
