"
ไม่มีใครคิดถึงฉันเลย "
เขาเอ่ยด้วยความผิดหวัง
"
บางทีบุรุษไปรษณีย์อาจจะไม่รู้จัก
' น.ข.ส.ช.พ.ต.ต. '
และ ' กล่อง จ.ม. ใต้ต้นหูกระจง ' ก็ได้ "
นกเขนน้อยปลอบใจ
"
คงไม่มีใครคิดถึงฉันจริงๆ "
เขายังย้ำกับตัวเองอยู่อย่างนั้น
"
ดูเหมือนคำปลอบของฉัน
จะไม่ได้เข้าหูของเขาเลยแม้แต่น้อย "
นกเขนน้อยหันไปกระซิบกระซาบ
กับต้นหูกระจงแทน
ทุกครั้งที่มีโอกาส
เขาจะเปิด
กล่องจดหมายใต้ต้นหูกระจง
เพื่อมองดูความว่างเปล่าภายใน
..........
เป็นเช่นนั้นเสมอ
เขาหวังว่าวันรุ่งขึ้น
จะมีความแตกต่าง
"
ฉันบอกเธอแล้วว่าไม่มีวัน "
ไม่มีใครพูดอะไร
แต่เสียงนั้นดังก้องอยู่ในใจเขา
