...Nothing...

 


" รุ่งเช้า คืนหนาวยังไม่จางจาก
ได้กาแฟอุ่นๆ สักถ้วย คงรื่นรมย ์"

" เอสเพรสโซ่ คาปูชิโน่ ลาเต้
อเมริกาโน่หรือมอคค่าล่ะ "

นกเขนน้อยเจื้อยแจ้ว


" ไม่ใช่ทั้งนั้นแหละ "

เขาตอบ

 

" งั้นก็คงเป็นกาแฟโบราณรสเข้ม
หรือชาผลไม้อุ่นๆ ละมุนลิ้น "

นกเขนน้อยสุ่มเดา

 

 

" นั่นคือสิ่งที่เหมาะควรกับรุ่งสางสำหรับเธอนกเขนน้อย
แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน "

" ณ ขณะหนึ่ง ต่างคนก็ต่างมีสิ่งที่เหมาะควรต่างไป "

เขาพูดพลางยกถ้วยในมือขึ้นจิบ

" เธอทำให้ฉันอยากรู้ซะแล้วสิพ่อหนุ่ม
ว่าสิ่งใดคือสิ่งที่เหมาะควรสำหรับเธอ "

นกเขนน้อยเอ่ยอย่างใคร่รู้

 

 

" เธอไม่ได้สังเกตเลยหรือไรนกเขนน้อย "

" ว่าถ้วยใบนี้บรรจุความว่างเปล่าไว้เสียจนล้น "

เขาเอ่ยอย่างสงบ


 

" ฉันกำลังดื่มราตรีอันเหน็บหนาว
ผ่านยามเช้าที่แสนเดียวดายอยู่ต่างหาก "

 

 


ศุกร์ี ๒๒ พฤษภาคม
๒๕๕๒
สีน้ำบนกระดาษถ่ายเอกสาร ๘๐ แกรม
ขนาด ๒๑x๒๙.๗ ซ.ม.

Golden Bush-Robin And Me © 2009 by Rongbomfun

โลก...ฝัน...ฉันและเธอ